Strip over de seksuele reis van een vrouw

The graphic storyAls gespreksleider en trainer bij Open & Bloot hoor ik talloze prachtige verhalen over seksualiteit. Ik hoor ook wat voor reizen mensen afleggen om meer te genieten van seks.

Stijn Schenk, oprichter van The Graphic Story benaderde me om mee te werken aan een strip binnen het project Verhalen over Vrouwen. Comic artist Amanda van Laar maakte vervolgens een strip over een vrouw en háár seksuele reis. Voor Tijdschrift Lover schreef ik daarover dit artikel. Daar vind je ook de link naar de strip!

Hoi, ik ben Barbara!

FotoIk ben de organisator van de workshop over seksueel verlangen, en de oprichter van Open & Bloot. Deze organisatie ben ik gestart omdat ik steeds opnieuw zie hoe belangrijk het is om met elkaar te praten en na te denken over seksualiteit. Op het eerste gezicht lijkt het namelijk alsof alle taboe tegenwoordig verdwenen is, maar stiekem blijft het onwijs ingewikkeld om het over seks te hebben.

Ondanks dat het best lastig kan zijn, ben ik er voor 100% van overtuigd dat we met elkaar in gesprek moeten. Maar waarom dan? Omdat het heel erg leuk en fijn is om over seks te praten, omdat je van anderen kan leren, omdat je er door te praten achter komt hoe het nou met jou gaat op seksueel gebied, omdat je daardoor je seksualiteit kan ontwikkelen en je seksuele gezondheid kan bevorderen. Want bedenk goed; als jouw seksuele gezondheid verbetert, dan heeft dit een positieve invloed op je gehele gezondheid!

Super spannend dus om deel te nemen aan iets als de Workshop – Seksueel Verlangen, maar wel ontzettend zinvol om te doen. Ik hoop je te zien op woensdag 18 april!

“Oh jeetje, hoe ben ik hier beland?”

Iedere keer dat ik een evenement of gespreksavond organiseer voor Open & Bloot ervaar ik het opnieuw. Hoewel sommige deelnemers zich volledig op hun gemak voelen, kijken de meesten wat meer afwachtend en voorzichtig om zich heen. Ik hoor ze denken “Oh jeetje, hoe ben ik hier beland? Waarom ben ik hier? Waar is het mis gegaan?”

Dat is natuurlijk helemaal niet zo vreemd. Je weet niet in wat voor groep je terecht komt en het onderwerp van gesprek is ontzettend persoonlijk. Misschien heb je vooraf nagedacht over een prangende vraag, of is er een verhaal dat je graag wilt delen. Maar ja, op het moment dat je daar zit voelt het allemaal toch ineens heel anders.

Toegegeven, ik vind het zelf ook altijd onwijs spannend, juist omdat het creëren van die veilige omgeving zo belangrijk is. Het doel dat ik mezelf daarbij stel is dat mensen zich op hun gemak moeten voelen om hun verhalen te delen als ze dat willen. Maar ik laat vooral ook weten dat niets verplicht is. Wil je iets niet vertellen? Dan moet je dat ook zeker niet doen!

Uiteindelijk word ik op gespreksavonden altijd overdonderd door de openheid van de deelnemers en de liefde en interesse die doorstraalt uit de reacties die gegeven worden en de vragen die gesteld worden. Er ontstaat zo’n onwijs grote kracht als we onze verhalen aan elkaar vertellen!

Vanavond is weer zo’n avond. Samen met Anne van Campenhout organiseer ik een gespreksavond voor vrouwen die pijn ervaren tijdens seks. De eerste keer dat we dat deden was vlak voor de zomer. Vooraf hadden we besloten het bij één avond te houden, maar het was zo’n fijne en inspirerende avond dat we het niet konden laten een tweede editie te organiseren. Vanavond komen we samen bij Boekhandel Savannah Bay voor Vrouwenpraat / open gesprek over pijn!

Oh, en trouwens, er zijn nog enkele kaartjes over. Mocht je tot nu toe getwijfeld hebben of je wilde gaan, dan zou dat nog kunnen!

Happy National Coming Out Day!

Soms voel ik me bijna ‘beroepsbiseksueel’; in aardig wat situatie’s laat ik vallen dat ik biseksueel ben. En waarom nu eigenlijk? Het maakt toch helemaal niet uit op wie je valt?

Op het moment dat het voor mij duidelijk werd dat ik niet alleen op mannen val was ik ontzettend in de war. Want ben ik nu hetero of lesbisch? Natuurlijk wist ik wat biseksualiteit was, maar noem het naïviteit of iets anders, het kwam niet in me op dat die term op mij van toepassing kon zijn. Het duurde even totdat ik biseksuele voorbeelden zoals Robyn Ochs tegenkwam in mijn zoektocht, en ik ben hen eeuwig dankbaar voor hun zichtbaarheid.

Zichtbaarheid en diversiteit zijn van cruciaal belang. Zeker voor biseksuelen, want of iemand biseksueel is kan je vaak niet aan de buitenkant zien en wordt ook niet zichtbaar door te kijken naar de gender van iemand’s partner. En precies om die reden blijf ik het gesprek aangaan over biseksualiteit en seksuele diversiteit. Zodat we allemaal weten welke smaken er allemaal mogelijk zijn en zodat degenen die zichzelf daar in zoeken, ook datgene vinden waarnaar ze op zoek zijn.

Happy National Coming Out Day! <3

My Fucking Problem – Taboe vaginisme op Internationale Vrouwendag doorbroken

Internationale Vrouwendag
Vandaag is het Internationale Vrouwendag, een dag waarop we de prestaties van vrouwen op sociaal, economisch, cultureel en politiek gebied vieren, en waarop we stilstaan bij de ongelijkwaardigheid die ook vandaag de dag nog bestaat tussen mannen en vrouwen. Het is een dag die in Nederland gevierd wordt sinds 1912, toen vrouwen in Nederland nog geen kiesrecht hadden. Het algemene kiesrecht werd pas ingevoerd in 1919, en vrouwen werden pas wettelijk handelsbekwaam in 1956.

Hoewel mannen en vrouwen in theorie vandaag de dag gelijke kansen en mogelijkheden hebben, speelt je geslacht nog altijd een rol. Het maakt uit of je als man of als vrouw geboren wordt; nog steeds is het publieke domein meer een arena voor mannen dan voor vrouwen. Vrouwen verdienen minder en zorgen meer dan mannen. Mannen bekleden vaker leidinggevende functies, en zelfs onze gezondheidszorg is voornamelijk gericht op mannen.

Behandel me als een dame
Zo trekt WOMEN INC, het netwerk voor alle vrouwen die zichzelf en elkaar willen versterken, in 2016 aan de bel met de campagne ‘Behandel me als een dame’. Want de gezondheidszorg is gebaseerd op mannenlichamen, en de onwetendheid over vrouwenlichamen die hiervan het gevolg is, bedreigt de levens van vrouwen. Voor gelijke kansen in de gezondheidszorg is meer kennis en onderzoek is nodig.

Terug naar Internationale Vrouwendag. Wat deze voorbeelden laten zien is hoe relevant Internationale Vrouwendag ook vandaag nog is. Hoewel er in de afgelopen eeuw ontzettend veel gebeurd is op het gebied van vrouwenemancipatie, zijn we er nog lang niet. Je hiervan bewustzijn is bijzonder belangrijk!

My FMy Fucking Problemucking Problem
Over de hele wereld wordt op diverse manieren stilgestaan bij deze dag. BNN doet dit op een heel bijzonder manier, met een documentaire en thema-avond over ‘My Fucking Problem’. In de documentaire bespreekt filmmaker Anne van Campenhout vaginisme. Anne en haar vagina liggen elkaar niet zo goed; penetratie tijdens seks is niet mogelijk door de pijn in haar vagina. En hoewel seks zoveel meer omvat dan alleen penetratie, lijkt penetratie toch de ‘heilige graal’ van heteroseks te zijn. Niet gepenetreerd kunnen worden voelt voor Anne alsof ze apart staat van de rest van alle sekshebbende mensen. En ze is niet alleen. Volgens onderzoek Rutgers, het kenniscentrum seksualiteit, heeft bijna de helft van de meisjes onder de 25 regelmatig pijn bij het vrijen. Ook ik was er daar één van.

Tijdens mijn eigen eerste keer seks voelde ik een intense pijn. Maar ja, uit de tijdschriften die ik las had ik geleerd dat de eerste keer vaak pijn deed; de tweede keer zou vast beter voelen. Helaas was dat niet het geval en bleef de pijn aanhouden. Ik dacht dat mijn lichaam de oorzaak was; er was vast iets niet goed met me. Maar hierover werd in al die bladen niet geschreven, en dit probleem bespreken met anderen durfde ik eigenlijk niet. Pas een paar jaar later kwam de oplossing, toen ik meedeed aan een onderzoek naar vaginisme. Ik leerde de term die bij het probleem hoorde en werd lichamelijk onderzocht. Met mijn lichaam was volgens de arts niets mis; ik kreeg te horen dat de lichamelijke pijn werd veroorzaakt door angst. Ik was in een vicieuze cirkel beland waarin ik door angst mijn bekkenbodemspieren aanspande, pijn ervoer bij het vrijen, met als gevolg dat ik extra angst ontwikkelde voor penetratie. In mijn geval hielp de wetenschap dat mijn probleem psychisch was bij de oplossing. Ik begon heel bewust met ontspannen en stukje bij beetje verminderden zowel mijn angst als pijn.

Eén van de dingen die mij uiteindelijk heeft gebracht tot het oprichten van Open & Bloot is mijn wens dat niemand onnodig pijn heeft bij het vrijen. Seks is leuk, en ongewenste pijn hoort daar niet bij. De pijn heeft veel diverse oorzaken en gevolgen, en voor sommige vrouwen is de oplossing makkelijker te bereiken dan voor anderen. Maar de eerste stap van het oplossen van dit probleem is dat het taboe rond pijn doorbroken wordt. Precies dat is wat Anne van Campenhout doet in haar documentaire.

My Fucking Problem is een mooie, intieme en taboebrekende documentaire. Een echte must see, vanavond om 20.30 te zien bij BNN op NPO 3!

Meer informatie
My Fucking Problem
Behandel me als een dame
Rutgers

Immensa’s Kenniscafé

immensa-fotoDoor Alumnivereniging Immensa werd ik gevraagd om een casus aan mijn mede-alumni voor te leggen, over een vraagstuk waar ik in mijn werkende leven tegenaan loop. Vanuit Open & Bloot is mijn doel om thema’s gerelateerd aan gender en seksualiteit bespreekbaar te maken en emancipatie te bevorderen; één van de thema’s die hierbij geregeld aan bod komt is biseksualiteit. Met die gedachte ben ik op het moment betrokken bij een initiatief dat zich hard wil maken voor de verbetering van de situatie van biseksuele mensen.

 

Zowel binnen de LHBT(QI+) community als in de samenleving als geheel is er anno 2016 weinig (positieve) aandacht voor biseksualiteit. Biseksuele mensen lopen aan tegen een breed spectrum aan problemen, van onzichtbaarheid tot vooroordelen en negatieve beeldvorming. Het initiatief heeft als doel om de zichtbaarheid van biseksualiteit en de omstandigheden van biseksuele mensen te verbeteren. De vraag die hierbij opkomt, is hoe de zichtbaarheid en omstandigheden van biseksuele mensen bevorderd kunnen worden, maar vooral ook welke invalshoek hierbij het meest effectief zal zijn.

Deze vraag legde ik voor aan vier groepen mensen, allemaal afgestudeerden van de universitaire bacheloropleiding Algemeen Sociale Wetenschappen. Vol enthousiasme, goede moed en ideeën bogen zij zich over het vraagstuk. Nieuw wetenschappelijk onderzoek, inclusieve voorlichting op scholen, een social media offensief; allemaal tips die meerdere keren terugkwamen. Natuurlijk zijn dit ‘voor de hand liggende opties’, maar het geeft wel aan dat we de juiste kant op denken.

Wat we met hokjes zouden moeten doen, bleef een punt van discussie.  Moeten we nu van die hokjes af, of moeten we ze juist benadrukken omdat ze een belangrijke functie hebben? En zou ieder zijn eigen hokje moeten krijgen, of moeten alle mensen verdeeld worden in de beperkte hokjes die we nu kennen?

Waar de discussie vaak op terugkwam, was het belang van vrijheid. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen, en moeten we vooral een beetje lief zijn voor elkaar. In dat kader kan biseksualiteit een belangrijke rol spelen, want naast een open vorm van liefde werd biseksualiteit ook bestempeld als de hoogste vorm van liefde; wanneer gender geen voorwaarde meer is voor liefde, kan alles gebeuren!

Er zijn rolmodellen nodig; dat werd in iedere groep duidelijk. Misschien in de vorm van een knuffelbi? Met een Biertje in de hand zetten we het gesprek voort, en onderweg doopten we diversiteit om tot biversiteit.

Al met al was het een bijzonder leerzame avond. Ik ben onwijs dankbaar voor het enthousiasme waarmee op de casus ingegaan werd, en voor de ideeën die uit de avond zijn voortgekomen. Er zijn mogelijkheden te over; we kunnen aan het werk!

Omdat we moeten praten. Open & Bloot.

Oktober 2015

‘Barbara Oud?’ Mijn naam wordt omgeroepen op het ondernemersplein van de Kamer van Koophandel. Ik heb een afspraak om mijn eenmanszaak in te schrijven. Ik loop achter de man aan die me ophaalt uit het wachtgedeelte van het plein, richting zijn bureau. Samen met een collega maakt hij met mij een praatje voordat hij officieel met inschrijven begint.

Waarin ik ben gespecialiseerd tijdens mijn studie? In gender en seksualiteit. Net als in de meeste andere situaties is vertellen wat ik gestudeerd heb genoeg om het ijs te breken. Waarom ik dan nu hier bij de Kamer van Koophandel ben? Ik wil een eigen bedrijf opstarten, zodat ik op mijn eigen manier kan werken aan de thema’s waarbij mijn hart ligt; vraagstukken gerelateerd aan sociale ongelijkheid, en meer specifiek gerelateerd aan gender en seksualiteit. Bij het bespreekbaar maken van bijvoorbeeld seks, op een manier die ervoor zorgt dat mensen zich kunnen ontwikkelen en kunnen groeien, in plaats van op een manier die taboes, repressieve normen en terughoudendheid in de hand werkt. Het opstarten van een bedrijf in deze hoek is een idee dat me al langere tijd bezig houdt, maar bij gebrek aan een bedrijfsnaam die mij enthousiast maakt was het nog niet eerder gekomen van een bezoek aan de KvK. Een week eerder, tijdens het drinken van goede Latte Macchiato, wist ik plots wel wat die bedrijfsnaam moest worden. Hoe ik mijn eenmanszaak wil noemen? Open & Bloot, omdat deze naam zo goed mijn missie verwoordt. Laten we open en bloot spreken over seksualiteit, over gender en over andere sociale categorieën die ten grondslag liggen aan de sociale ongelijkwaardigheid die we kennen in onze maatschappij.

Terwijl Open & Bloot wordt ingeschreven in het Handelsregister, bespreken we een aantal van deze zaken. Op het ondernemersplein van de Kamer van Koophandel komen de meest uiteenlopende thema’s aan bod: Waarom is het bijvoorbeeld noodzakelijk om mijn ‘geslacht’ in te vullen op de formulieren? Waarom leren we op school niet meer van rol van Nederland in de geschiedenis van Indonesië? Hoe moeten we omgaan met de grootse vluchtelingstroom waarmee de wereld momenteel geconfronteerd wordt? Waarom zijn er zoveel Smurfen en maar één Smurfin? Waarom is het zo moeilijk om een goede oplossing te vinden voor de Pietendiscussie? Hoe kan seksualiteit het beste bespreekbaar gemaakt worden? Veel prangende vragen en weinig klinkklare oplossingen. En ondanks het gebrek aan antwoorden was het een bijzonder gesprek dat een intense hoeveelheid mogelijkheden heeft gebracht.

Het is een begin. Het vormt het begin van mijn eigen onderneming, één waar je zeker meer van zult horen. Waarom? Omdat we moeten praten. Open & Bloot.